szczęście też czasami chodzi parami:)

  Wiele się u mnie działo ostatnim czasem, sporo hand made-ów mnie spotkało, więc moje życie zubożało na życiu prywatnym, zresztą w moim życiu prywatność zaczyna się grubo po północy  gdy tuż po kąpieli padam na łóżko by  następnego dnia rozpocząć dzień od nowa..
   Nie tak dawno przeszłam dość sporawy kryzys, bo ta rutyna zaczynała mnie dobijać, zaczęłam użalać się  nad sobą i faktem, że nadal jestem sama. Zupełnie przestał mnie cieszyć przypływ zamówień i kolejnych ciekawych projektów, które niegdyś bardzo lubiłam.

Pewnego dnia coś się zmieniło, dokładnie nie wiem co bo to coś ewoluowało we mnie powoli i miało na nie wpływ wiele czynników zewnętrznych. A wszystko zaczęło się od Ewy Chodakowskiej , która trafila do mojego życia zupelnie przez przypadek i odmienila z pewnością nie tylko mnie, ale także moją siostrę i mamę, które ową "Ewką" i jej treningami zaraziłam.
Minął miesiąc odkąd zmieniłam nieco moje życie- wstałam, ruszyłam się,  otrzepałam  z kurzu lenistwa i narzekań oraz zmieniłam sposób odżywiania. Przestałam być bierna i apatyczna i zamieniłam te dwie cechy na podwójne przyspieszenie.

Pomyślałam sobie- "hej dziewczyno, może jesteś sama, ale to nie znaczy że jesteś gorsza czy broń boże głupia zrób coś wreszcie dla siebie, a miłość sama cię znajdzie- zrób  coś wreszcie tylko i wyłącznie dla siebie" i ta właśnie myśl doprowadziła mnie do wyjścia z dołka, do zauważenia, że moje życie jest pełne pozytywnych relacji i emocji, że w tej mojej samotności nie jestem przecież sama. W końcu dostrzegłam także troskę moich rodziców i w końcu ulgę jaką odetchnęli gdy zobaczyli jak podnoszę się z moich dolin...

Nadal jestem singielką, choć podobno dziewczyna z dzieckiem to już nie singielka (osobiście uważam to za bzdurę), ale przynajmniej odzyskałam swoją pewność siebie  poczucie własnej wartości oraz świadomość, że nie szata zdobi człowieka. I wiecie co jeszcze wymyśliłam? Wierzę w to, że podobnie jak nieszczęścia- szczęścia też chodzą parami wiec nie warto tracić czasu na żałowanie życia. Miłość gdzieś pewnie na mnie czeka, myślę że nawet jest całkiem blisko ale pewnie jest jakiś sensowny powód dla którego muszę jeszcze na nią poczekać, więc tym optymistycznym akcentem pozdrawiam was moi czytelnicy bardzo serdecznie i życzę aby każdy wasz dzień  składał się z jednego punktu "co dzisiaj zrobiłem dla siebie" :-)

Tarta z truskawkami:)

 O tym wspaniałym deserze mogłabym z pewnością napisać esej począwszy od wspaniałego przygotowania a skończywszy na problemach z piekarnikiem który niby super piecze ale jak dla mnie za bardzo spieka moje wytwory wyobraźni:)

Przepis jest całkowicie mój- tzn przetworzony przeze mnie z kilku przepisów na potrzeby stworzenia takiej tarty o której o dawna marzyłam- delikatnej w środku i lekko kruchej na zewnątrz. Spróbujcie- to ekspresowy przepis!

Składniki na ciasto:
-Opakowanie waniliowego serka homogenizowanego
- półtora kubka pszennej mąki
- pół kubka mąki krupczatki
- trzy czubate łyżki cukru
- dwie łyżeczki proszku do pieczenia
- pięć łyżek oleju
- pięć łyżek mleka
- dwa żółtka
Składniki na kruszonkę:
- 5 łyżek mąki
- 3 łyzki cukru
- 1/3 margaryny

Truskawki- ok. 30dag (opcjonalnie inne owoce: jabłka, brzoskwinie z puszki)

Wykonanie:

Margarynę na kruszonkę kroimy w drobne kawałki i łączymy z cukrem i mąką tworząc kruszonkę. Do miski wkładamy serek, cukier i dodajemy żółtka, mleko oraz olej. Mieszamy wszystkie składniki następnie dodajemy mąkę i proszek do pieczenia i szybko wyrabiamy ciasto. Rozwałkowujemy ciasto na ok. 1cm i wykładamy do formy posmarowanej margaryną i wysypanej bułką tartą . Spód  formy dziurkujemy widelcem następnie wykładamy owocami pokrojonymi na mniejsze części i pokrywamy wybiórczo kawałkami ciasta (jeśli zostanie, bo to zależy od wielkości formy- moja ma ok. 30cm)  i posypujemy kruszonką. Wstawiamy do nagrzanego do 200st. C piekarnika na 15 min. Smacznego!

Aha Jeszcze jedno! Tarta najlepiej smakuje mocno wystudzona:)