Spotkania z ludźmi, którzy sprawiają że chce się żyć

   Wiele razy zastanawiałam się, jak można sobie poradzić z życiem gdy jest się ciężko chorym. W rodzinie miałam nie jedną szansę zobaczyć chorych na różne schorzenia bliskich. Większość znajomych jednakowo reagowała na choroby z którymi musieli się borykać.
Moje rozumienie i nastawienie do chorych diametralnie zmieniło się w zeszłym roku, gdy dostałam propozycje poprowadzenia warsztatów kreatywnych dla podopiecznych Polskiego Towarzystwa  Stwardnienia  Rozsianego w Koninie. 
     Nie ukrywam, bardzo obawiałam się takiej pracy ale przyjęłam propozycję z myślą "jakoś to będzie, przecież to tylko kilka spotkań"...Myślę, że nie jesteście w stanie sobie nawet wyobrazić co tam zobaczyłam, jakich ludzi poznałam i czego JA się od nich nauczyłam....

       Teraz wiem, że choroba jest pojęciem względnym, najważniejsza jest chęć życia, chęć walki z tą chorobą i radzenia sobie z problemami jakie dla nas stwarza. Wielu wspaniałych ludzi poznałam w tym właśnie towarzystwie, po wielu nawet nie spodziewałabym się, że sa na cokolwiek chorzy- pełni wigoru i energii do życia, tak pięknie emanujący szczęściem i wewnętrznym spokojem. Są to ludzie, którzy zupełnie inaczej postrzegają świat nas otaczający. Przy nich wszystko wygląda inaczej, chce się uśmiechać i żartowac z byle powodu, każda okazja jest dobra do świętowania. Ci wszyscy wspaniali ludzie są żądni wiedzy i odkrywania życia, taka społeczność powinna byc dla wszystkich  wzorem. Nie ważne czy jesteś na wózku, czy chodzisz o kulach, a może na pozór wyglądasz zupełnie zdrowo, w tym miejscu spotkań członków grupy z SM każdy znajdzie dla siebie wsparcie- to miejsce na pokochanie życia i docenianie go.

Dziękuję kochani za wspólnie spędzony już drugi sezon warsztatów- Nie było lekko, ale było jak zawsze cudownie, dziękuję zwłaszcza za to, że dzięki wam nauczyłam się patrzeć na świat przez inny PRYZMAT wiedzy:)